Кезінде “Социалистік Қазақстанның” (“Егемен Қазақстан”) елу жылдық мерекелік арнаулы қосымшасында (1970 жыл, желтоқсан) көпті көрген көнекөз қарт журналист Мерғали Ешмұхамбетовтің “Ұшқыннан” жалын лаулайды” деген естелігі шығып, онда автор 1919 жылдың соңына таман Орынборға келіп Кирревкомның кезекті мәжілісіне қатысқанын жазған еді. Сонда мынадай сөйлемдер бар: “… Кирревкомның залына көп адам жиналды.Ревком мүшелері, басқа да қызметкерлер көп-ақ. С.Меңдешев мәжілісті ашып, қысқаша сөз сөйледі. “Енді газетсіз болмайды, Совет үкіметінің саясатын елге түсіндіріп, ол саясатты іс жүзіне асыру үшін халыққа үгітші, жаршы болатын құрал керек”, деді ол… Көп ұзамай баспасөз секциясы құрылды. Оған және газет редакциясына үй-жай берілді. Редакциялық коллегия құрылды, қателеспесем, редколлегия бастығы Тәмимдар Сафиев болып тағайындалды. Бұл кісі қазақша, орысша жақсы мағлұматы бар адам екен. Бөкейде 1918 жылы газет шығаруға қатысқан, басқа жауапты қызметтерде болған. Осы күні Москвада тұрады, орысша-қазақша сөздікті шығаруға атсалысты. Қазір қарақалпақ әдебиетімен, энциклопедия шығару ісімен шұғылданып жүр деп естимін. Редколлегия мүшелігіне Бернияз Күлеев, Әмірғали Меңешов, Тұнгашин (кішісі) және басқалары (есімде қалғандары) тағайындалды. Кирревком мүшелерінен бірер адам өтті. Мен және Әміржан Қаратаев әдеби қызметкер болдық”.
“Ардагердің қателесуі әбден мүмкін, деп жазады” әріптесіміз Тілекқабыл Боранғалиев осының алдында ғана өзіміз сөз етіп кеткен мақаласында (“Ұшқынның” редакторы болдым…” 1997 ж. 22 ақпан), өйткені Бернияздың шақыруымен қызметке қырдағы ауылдан жаңа ғана келген жас Мерғалидің “Ұшқынның” алғашқы нөмірлеріне тікелей кім басшылық жасағанын білмеуі айып емес. Әсіресе, мұны елу жылдан кейін еске түсірген жағдайда”.
Демек бұл кісінің де Х.Есенбаевпен бірге “Ұшқынның” алғашқы нөмірлерінің шығуына тікелей басшылық жасағанына күдік келтіруге болмайды.
Архивте Бөкей губерниялық партиялық тазалау жөніндегі комиссия отырысының 1921 жылғы 14 қарашадағы хаттамасы сақталған. Онда 1919 жылғы қарашадан РК(б)П мүшесі Т.Сафиевтің “ұлтшылдықтың тұрпайы түрін көрсете жүріп партиялық жұмыста белсенділік танытпағаны үшін” сыннан өткізіп, қайыра қабылдау құқымен партиядан шығарылғаны (БҚОМА, 19 қор, 1-тізбе, 207 іс, 28-парақ) айтылған.
Т.Сафиев 30-шы жылдары Қазақстанның құрамындағы Қарақалпақ округінің ресми басылымында еңбек еткен деген дерек бар. Кейін Мәскеуге кетіп, сонда тұрған. 70-ші жылдары қайтыс болған сияқты. Бірақ нақты уақыты белгісіз.