Газеттің жиырма төр­тінші редакторының өмір­бая­нын баяндамас бұрын, қы­зықты бір дерек келтіре кетелік.

“…Отыз жеті жыл ішін­де мен жеті редактор­мен істес болдым, – деп еске алады “Социалистік Қазақ­станның” 80-ші жыл­­дарғы бас редакторларының бірі Балғабек Қыдырбекұлы өзінің “Жетпіс бестің отыз жетісі” деген мақаласында (“Егемен Қазақстан”, 1994 жылғы 8 желтоқсан). Со­ның ішінде мақаланы ішек-қарнын ақтарып қарап бере­тін бір редактор елу екінші жылдың күзінде келген Ғұмар Аққұлов болатын. Ол да Орталық Комитеттен келді. Ол жақ­қа бізден партия тұрмысы бөлімінің меңгерушілігінен бас­пасөз секторының меңге­рушісі бо­лып барған-ды. Бө­лімде жүргенде бір бөлмеде отыратынбыз”. Бәкең бас­тығының тағы да біраз қызықты мінезін айта келіп, Ғұмар Аққұловтың Батыс Қазақстан облысының Орда ауданындағы Жетібай деген ауылдан екенін, бірақ оның паспортсыз (төлқұжатсыз – авт.) жүретінін, себебі ке­зінде Қытайда халықтық өкі­мет орнату жолында жа­сырын жұмыста болғанын жазады.

Әйтсе де біз мұражай құжат­тары мен сол кездегі шыққан кейбір газет-жур­налдарды ақтара отырып Ғ.Аққұловқа қатысты біраз деректер таптық.

Ол Батыс Қа­зақстан об­лы­сының Жетібай ауы­лында кедей шаруаның отба­сында өмірге келген. 1930 жылдан бастап мәдени-ағарту салаларында жұмыс істей бастайды. Бас­тауыш мектеп меңгерушісі, зауыт-фабрика оқуы мекте­бінің қызметкері болып іс­тейді. Кейін ком­сомол, пар­тия қызметтеріне ауысады.

1936 жылы Ғ.Аққұлов республикалық “Социалистік Қазақстан” газетінің редак­циясына жұмысқа келеді. Мұнда 1950 жылға дейін әдеби қызметкер, мектеп бө­лімінің меңгерушісі, жауап­ты хатшы және партия тұрмысы бөлімінің меңге­рушісі болып қызмет атқар­ды. 1950 жылдан 1952 жылға дейін Қазақстан Компар­тиясы Орталық Комите­тінің аппаратында баспасөз және баспа секторының меңгерушісі болып істейді.

1952 жылы ол “Социа­листік Қазақстан” газетінің жауапты редакторы қызме­тіне жоғарылатылады және екі рет Қазақстан Компар­тиясы Орталық Комитеті­нің мүшесі болып сайланды. Осылайша Ғ.Аққұлов біздің газетке 1955 жылға дейін басшылық етеді.

1955 жылдан өмірінің соңына дейін ол Қазақстан Компартиясы Орталық Ко­митетінің жанындағы Пар­тия тарихы институ­тының аға ғылыми қызметкері бо­лып істеді. Осы жерде жүріп марк­сизм-ленинизм классик­терінің шығарма­ларын қазақ тіліне аударуға белсене қатысты.