Нағыз шындық

Шындық қайда? Шындық – періштелер мекен еткен жүрек  қақпаңның нәзік саңлауларында ғана.

Егемен Қазақстан
14.02.2019 2462
2

…2005-тің жиырмасыншы қаңтары. Жаңа жыл туса төбемізге бақ құсы топ етіп қона қалатындай, үздіге күтетін мейрам күндеріміз кезекті рет қарсыз, ыбылыңқы-сыбылыңқы, несібеңді ит жалағандай құлазыңқы өтіп еді – екі аптаның қарасы, дембіл-дембіл сағынышты ақша қар қонақтап, әлем пәк түске бөленіп, өткеннің есесі қайтқандай болып тұр. Шіркін, таулардың тауы – Алланың сүйіктісі қарт та әз-Қаратау! Басы-соңы бар жақсылық сенің арқаң ғой, әуелім, Жаратқан Жалғыз Иеміз. Кентауым: «аппақ шәлі жамылып, қасы-көзін сүзіп, жорықтан қайтар жаужүрек жігітін қиыла күтіп тұрған арудай!..». Ал мына жазықтағы, қол созым жердегі аруақты Түркістан – иманы қалғып кеткендей – қап-қара, қатқақ…

Анаушылық аяз жоқ, қылп еткен жел-желкемік те жоқ, айнала – тұмық, бейбітшілік. Күндіз бар-жоғы нөл мен минус екі-үштердің ғана аралығы. Жұп-жұмсақ, мейірімді, аяла­ғ­ан – «ғашық-жар» қыс. Мәңгі­лік тыныштық орнап, қай-қиырлардан жаныңа жылы­лық ұялатқан тылсым күй мақ­пал­­да­на есетіндей, дүние біт­кен ұйып салғандай. Қардың жа­уғаны да қызық, өзгеше – та­маша! Аққу ұлпалар: бірде маң-маң тербетіле – әлдилей-әлпештеп, бірде бұралаңдай билей – еркелете-есіртіп, тағы бірде будақтай-бұрқырай – ас­пан­дата-аттандатып та баға­ды немесе басқалай баян еткенде: сенің  маужырыңды келтіріп те, көңіліңді көлкілдетіп те, қай-қайдағыңды қоздырып та бағады. «Мен жауып жатырмын ғой, неғып көңіл қоймайсыңдар, қандайсыңдар өздерің?!» дейтіндей де ме кей кейде. Бірер сағат әдемі, біркелкі бүлкілдеп, тынбай тыпырласа – бірер сағат кілт тоқтап, тыншып, ынтықтырып алады.

Қырық жамау жүрек бейбақ біресе қылпылдап, біресе атқақ­тап, үйде ұзақ отыра алмаймын: жиі-жиі тысқа ытқып шығып, ермекке қайта-қайта қар күреймін, – ит пен баламен жарысқан әпендідеймін де-ау, – сергіп, еңсем көтеріліп, серіленіп-ақ қаламын. Жаңа түскен қауыр­сын қарды сондайлық бір көтер­ің­кі көңілмен ықыластана күре­ген­ің­де – мейманаң тасыңқырап, кә­дімгідей, алтын-күміс көсеп жатқандай сезінесің өзіңді.

Таңертеңгілік. Күн – жек­сен­бі, жалпы жұрттың демалысы. Не асығыс, жылы төсекте соза­лаңдай жатып-жатып… өрекпи терезеге беттегенім сол, телефон құлағының алабөтен дабыл қаққаны. Теріскейдегі, Бетпақпен шектестегі ауылына кеткен – біздің үйде тұрып жұмыс істейтін мұғалима жегжат қарындас екен. «Одаманның асуында көлігіміз үріндіге кезігіп, аяқ-қолымыз байланып, сол маңдағы жездеміздің үйінде жайрап жатырмыз, сабаққа кеші­ге­тін болдым, апайға (біздің үй­дегі білгіш – мектеп директо­ры) жағдайды жеткізе саларсыз!» дейді ғой. «Әй, қол-ая­ғың мүлдем байланғыр, бай ал­мағыр… сыныққа сылтау… жез­дең­мен қоса жау алғыр қу же­лең қыз-ай!»

Терезеден тыстағы ерен тама­шаға тоғытылып, тояттап, бір­ша­ма уақыт өтіп те кеткенінде – «Одаманның асуында…» деген қу қыздың одағай сөздерінің си­қыр­­лана басыма қайта айналып соғып, төтенше жағдай жария­лап, санамды біржолата жау­лап алғаны, – дегбірімді алып, түрткілеп, түлентіп те жібергені: «Сайтан алғырдың дәрменсіздігі – жалғанмен жағаласып жемі­ріл­ген денсаулық!.. Мына, маған – ит жанды албастыға – сол жерде болуым керек еді емес пе?! Қоры­нып, не жатыс бұл?!. Жо-жоқ! – ол жерде емес, ол балапан асуда емес, қасиетті де киелі, қарт та әз-Қаратауымның ең биік ұшары – Мыңжылқы-Бессаздың оң қапталындағы, қырық күн қыс шіл­десінде тірі жан атаулының тұя­ғы тимейтін Ашасайдың өр асуының өзінде!!!»

«Қап, әттеген-а-а-ай! «Бір кем дүние-а-а-ай!» Эх-х! «Атажұр­тын­­дай жата-жабыса жай­ла­ған же­бірлік, – жегілер! – боқтыққа баттырып, көз­дерің­ді ағартқан, не несібелеріңнен айырған...». 

– Жараңдар! Қараңдар! Әне, көріңдерші! Әне-әне!.. 

«Томағасын сыпырып, қом­данып, тастүйінденген Мың­жыл­қы-Бессаз! – Ашасайдың өр асуын­да ішектері үзілердей ыш­қына ысқырынып, қан-жосаланған жанкешті көк бет долы! – тас-борандатып, жан алысып жан беріскен қиямет мұздақ қар! – бірде ала-шұбар түтінденіп, бірде от-жалынға оранып, жанынан безген жезтырнақ бұлттар! – оқтын-оқтын әлем-тапұрықты қырық-пышақ осқылап алатын күн жарықтықтың жойқын сәулелері!..» 

Міне, нағыз айқас! Нағыз әділет! «НАҒЫЗ ШЫНДЫҚ...»

Менің дәл қазіргі орным, сол бір Ашасайдың өр асуының дәп өзінде емес пе еді?! Ең-ең-ең... ұшарының ұшарында!!!

Игілік ӘЙМЕН

СОҢҒЫ ЖАҢАЛЫҚТАР

23.03.2019

Асқар Мамин Талдықорғандағы құрылыс нысандарымен танысты

23.03.2019

Шекарашылар заң бұзушылардың жолын кесті

23.03.2019

Президент: Жастарға арналған кадрлық бағдарлама дайындалады

23.03.2019

Имидждік іс-шараларды азайту қажет – Қ.Тоқаев

23.03.2019

Қасым-Жомарт Тоқаев Шымкент қаласының даму жоспарымен танысты

23.03.2019

Шымкентте жаңа медициналық орталық ашылды

23.03.2019

The Star: Назарбаев елде тұрақтылық пен келісім орната білді

23.03.2019

Астаналық балалар «Мұзбалақ» фильмін тегін көре алады

23.03.2019

Премьер-Министр «Қорғас — Шығыс қақпасы» арнайы экономикалық аймағын аралады

23.03.2019

Президент алғашқы сапарын неліктен Түркістаннан бастағанын түсіндірді

23.03.2019

Мемлекет басшысы Шымкенттегі «Азала текстиль» фабрикасын аралады

23.03.2019

Полицейлер Петропавл тұрғындары үшін наурыз көже мен бауырсақ әзірледі

23.03.2019

Шекарашылар бірнеше заң бұзушылықтың алдын алды

23.03.2019

Қасым-Жомарт Тоқаев Шымкент қаласының әкімшілік-іскерлік орталығына барды

23.03.2019

Мемлекеттік шекараны бұзып өтпек болған адам ұсталды

23.03.2019

Анар Жайылғанова:  Астананың атауын өзгерту процедурасы заңға сай жүргізіліп жатыр

23.03.2019

Атырау халқы ерлікпен қаза тапқан полицейді соңғы сапарға шығарып салды

23.03.2019

Қасым-Жомарт Тоқаев жұмыс сапарымен Шымкентке барды

23.03.2019

Димаш әлем жұртшылығын аузына қаратты

23.03.2019

Павлодарда үздік ұлттық киімдер анықталды

ТАҒЫ ЖҮКТЕУ
КОЛУМНИСТЕР

Айнаш ЕСАЛИ, «Егемен Қазақстан»

Etjeńdi balalar

Qoǵam kóz jumyp qaraı almaıtyn máse­lelerdiń basynda bala densaýlyǵy tur. Bú­gin­de mańaıymyzǵa zerdelep qaraıtyn bolsaq, tyǵynshyqtaı, tolyq jasóspirimder kó­beıe túsken. Semizdik – aýrý bolyp esep­teletindikten, qazirgi ýaqytta dıspanserlik esep­ke alynady. Sábı saýlyǵy ana qursaǵyna bit­­ken kúnnen bastap qalyptasatyndyǵyn al­dymen ata-anasy túsinýi qajet.

Amangeldi QURMET,

Igi bastama ult tanymymen úılesýi tıis

Keıde qazaq qoǵamyndaǵy oqıǵalar men qubylystarǵa nazar aýdarǵan kezde «Biz ózi­mizimdi ózimiz tolyq tanymaımyz-aý osy» degen oıǵa qalatynymyz bar. Árıne, qa­zaq ekenimizdi, bizdiń de tanym-túısigimiz, dúnıetanymymyz, ar­man-ańsarymyz, muraty­myz bar ekenin bilemiz. 

Арнұр АСҚАР, «Егемен Қазақстан»

Алты жасар Алпамыстың арманы не еді?

«Білесің бе, оқитын болсам тез өсіп, үлкен бастық болам. Оқуды да тез бітіремін. Тез келіншек аламын. Сосын менің он екі ұлым болады. Оның бірі колхоз бастығы, екіншісі агроном, үшіншісі мұғалім, бәрі де үлкен-үлкен бастық болады...»

Думан АНАШ, «Егемен Қазақстан»

Kúmis tostaǵandaǵy kóne álipbı

Kóne órkenıet oshaqtarynan urpaqqa mura bolyp qalǵan qundy dúnıelerdiń bi­ri – adamzattyń aqyl-oıyn taspalaǵan jazý­lar. Elbasy «Uly dalanyń jeti qyry» atty ma­qalasynda Esik qorymynan tabylǵan «Altyn adamnyń» janyndaǵy kúmis tosta­ǵan­dardyń birinde oıyp jazylǵan tańba­lar bar ekenin aıta kelip, «Bul – Ortalyq Azıa aýma­ǵynan buryn-sońdy tabylǵan jazý ataýlynyń ishindegi eń kónesi» degen bolatyn.

Жақсыбай САМРАТ, «Егемен Қазақстан»

«Jaqsy kitap – jan azyǵy»

Kitap oqıtyn jáne oqymaıtyn adamdardyń alshaqtyǵy árqashan kózge kórinip turady. Alǵashqylardyń oıy tereńdeý, tili sheshendeý bolsa, sońǵylardyń tili tutqyr, aýzynan sózi túsip turatynyn jıi kóresiz. Máseleni jaqsy bilip tursa da, ondaılar oıyn jetkize almaı, ábden qysylady.

ҰҚСАС ЖАҢАЛЫҚТАР

Тағы да оқу

Пікір қосу