Әділ Ботпанов. Ақтарылу

Қазақ пэзиясында жарқ етіп, содан ұшты-күйлі жоғалып кеткен Әділ Ботпановтың тағдыры – біз болжап біле алмайтын жұмбақ. Енді қалай талпынсақ та, оның шешуін тек бізге айнымас мұра болып қалған өлеңдерінен табамыз. Ақын досына, туысына айта алмаған сырын өлеңнен жасырмапты. Мына өмірге шексіз ғашық һәм жалғыздығы да сондай шексіздікке ұласқан Әділдің сүйгені де, сағынғаны да мұң екен. Бізге де сол мұңын қалдырыпты. Ақынның сыр бүкпей ақтарған жан сөзін үнсіз ғана ұғып оқу – парызымыз сияқты.

Егемен Қазақстан
23.07.2018 1935

Мен өлең жаза білмеймін.  Бірақ анда-санда белгісіз бір күштің жүйкеме тат басқан темір инені сұғып-сұғып алатыны өтірік емес. Сондайда, сана түкпірінде сандырақ пайда болады. Сан-ды-рақ... Мен оны «Тәңіріммен тілдесуім» деп атаймын. Ренжи көрмеңіз. Олай дейтінім, түптеп келгенде, менің Тәңірімнің Сіздің, Оның, Олардың Тәңірінен мүлдем бөлек болуы мүмкін ғой...

Менің кеудем — менің ұлы мешітім,

Мешітіме мұң бере көр, Құдайым.

Құзырыңды қабырғаммен есітіп,

Мұң артынан нұр көргенше жылайын.

 

Нұр көрейін, жыр жазайын,

мешеу күз,

Көкіректен көкке шапшып шығардай.

Тақ пен тәжге таласардай екеуміз,

Кімді кімнің жаратқанын ұға алмай.

 

Менің рухым — менің жетім тайлағым,

Өскен сенің тылсымыңа құмар боп.

Тайлағымды топтан ерек байладым,

Жетімдігі шын бақыты шығар деп.

 

Рухым — дертім. Құпиямды ашам бар,

(Болмас, сірә, мұнан асқан шынайы үн)

Табысыңдар, жұлдыздан жыр жасаңдар,

Сен де жалғыз, ол да жалғыз, Құдайым.

 

Менің миым — мәңгі өлеңнің моласы,

Түнегінен таң шапағын таратқан.

Мүрде болған мәңгі өлеңді жолы асыл,

Сен болмасаң кім тірілтер, жаратқан?..

 

...Көгіңнен түс, кел,

                   кел маған, Құдайым,

Сені көріп, өзімді аяп жылайын...

 

***

Мен махаббатты сүйем. Әрине, бұл бір кезде өзім ойлағандай тар аядағы түсінік емес. Әйтеуір, әрлі-берлі сілкінісіп, итжығысқа түсіп жатқан тірліктен қашып осы тақырыпты паналағым келе береді. Ал махаббат дегеніміз — аптап, алқыну...

 

Жа-

(Кел маған, кел маған,

Жандағы Ізгі үміт.

Қандағы Ізгілік)

-ным!

Өртеніп барамын, дерт еміп, қарағым,

Өзіңсіз тірліктен жиіркеніп барамын.

Жа-

(Әлемнің әріндей,

Өлеңнің нәріндей

Жанарың, жанарың)

-ным!

Есіктен енгенде, кейіппен шерменде,

Өзіңе, маралым, үздігіп қарадым.

Жа-

(Кел маған, кел маған,

тәнімнің құмары,

Тәңірдің тұмары)

-ным!

Аяла, аяма, сүй мені, сүй мені,

Ерніңнің тигені — жүректің күйгені,

Жа-

(Біреумен бас қосам,

біреумен достасам,

Біреумен қоштасам)

-ным!

Қанша түн төнсе де, қанша күн сөнсе де,

Мен сені өзгеге, бермеймін ешқашан,

ешқашан,

ешқашан..

Жа-

(...)

-ным!

***

Сосын күзді жақсы көремін. Ағаштың ұшар басынан жерге қалықтап келіп аяқ астына түсіп жатқан жапырақтар Тәңірінің бізге жіберетін тәубе-намасы секілді.

 

Ұнатам күзді

Жапырақтарды уақыттың алып ұшқаны,

Түскені жерге, сандалып сабылысқаны,

Қор болып қалды-ау сап-сары сағыныштары

Жұбатам күзді.

 

Бақта да сәнді,

Қыдырып аулақ ақылгөй, ақымақтардан

Бақыттырақпын деймін мен жапырақтардан

Әлі ешкім мендік көңілді қақырап қалған.

Таптамаған-ды

 

Дегенмен-дағы

Өмірдің соңы сап-сары бақ боларына

Тағдырдың ыстық отына апталарыма,

Жапырақ құсап бір күні тапталарына

Сенем мен тағы...

 

Жаңбырлап қал, күз,

Ортақтасқан-ды бақтардың сорына Ғалам,

Дірдектеп мен де көшкіннің жолына барам.

Жапырақтарды бүріскен қолыма алам:

— Тағдырластармыз...

Сосын, күзде санама сағыныш ұялайды. Кімді сағынамын, нені сағынамын, білмеймін. Әйтеуір бір сап-сары дүние...

 

Әнімнің үздігі де ең,

Жанымның Ізгілігі ең.

Ізгі әнімнің кеудеден көшкеніне

Мен кінәлі қыламын күзді кілең.

 

Күз деген күрең тай ғой, қос құлағы

Қайшыланып, қайғыны дос қылады.

Ал менің түн жайлаған көңілімде

Нұр күтіп, сенің орның бос тұрады.

 

Сен келмейсің, күлкіңе табынған маң,

Тартқанда бейнең толы сағымды алдан.

Атыңды айтып сенің айқайлаймын.

Шықпайды ащы даусым сағынғаннан.

 

Қараша айы ақ ұлпа қылаулатып,

Қалғанда жүрегіме қырау қатып,

Қарлығып тағдырымды қорғай берем,

Қуат таппай бойымнан жылауға түк.

 

Сен жоқсың. Кеудеден ән, бастан шуақ,

Жоғалды. Мен талпынбай басқа ән құрап.

 

***

Ештеңем де жоқ бітірген,

Бүгін — құл, ертең — моламын.

Сырылдап кеудем түтіннен,

Түнек серпімек боламын.

 

Ал түнім — тылсым тәңірім,

Билеп ап сана ойды да,

Жүргізіп жанға әмірін,

Қайғыны салар қойныма.

 

Жатқанда бұлттар алқара,

Аңқаулау туған айды жеп.

Бұрымын тастап арқаға

Еркелер маған қайғы кеп...

 

Қосылып, міне, құстық мұң

Біздерді қосқан қай құдай?..

Ыстықсың, қандай ыстықсың

Қап-қара қайғым, қайғым-ай...

..................................................

Бүгін — құл, ертең — моламын.

 

***

Бұндай сәттерде көз алдыма аппақ алаң, аппақ алаңдағы қып-қызыл қан көрінетіні бар. Яғни, желтоқсан... 

Кішкене шыбық кенет оянып кетті. Айналасы аппақ әлем. Тура ертегі дерсің. Бұндай кереметтің болатынын ол үлкен теректерден естіген. Сол аппақ дүниеге бой тіктеп қарағысы да келді. Сілкініп қалып еді, еңсесін басқан сіреу мұз сау етіп, аяқ  астына түсті. Рахат! Тіктеле бергені сол еді. «Тәйт! — деді нән терек, — бұл аппақ әлемге саған көз салып қарауға болмайды. Ол — анау шыршекеңдердің үлесі. Қысы-жазы бірдей жайнап, жалғанды жалпағынан басу соларға ғана лайық». Шыбық мұны түсінбеді. «Неге тек олар кереметті көру керек. Мен де көремін». Сөйтті де «Аха-ха-хау-у!» — деп, айқай салды. Шіліңгір неменің шіңкілдегенін жаратпаған топ шырша теректерге қарады. «Әй, анау күшіктің аузын жабыңдар!». Әншейінде дөйсінгенді ұнататын бәйтерек бастаған топ шыбықты сыбап-сыбап қарға көміп тынды.

Көктем келді. Дүние жайнады. Шуылдаған теректер шыбықтың басынан сипап жатыр. «Тұр, тұра ғой. Жайна, өс, өркенде! Сенің күнің туды, сенің күнің...». Ал шыбық болса бұйығы. Ол теректерге сенбей қалған...

***

Сосын суретші болғым келеді. Сурет салғыштығымнан емес, айқыш та ұйқыш сызықтар арасында адасып жүріп өзімді мүлдем басқа дүниеден, мүлдем басқа кейіпте тауып алуға құмарлығымнан.

 

Тағдырым менің жолыма көлденең жатты,

Көзін алмады көкіректегі нұрдан түн.

Санамды сатып қиялға «сен» деген тәтті,

Пенделігімнің түсінен шашылып барып ұрландым.

 

Кінәламайды мені ешкім,

Түстім, міне, тағымнан.

Мен — мұнартып туған елеспін

Мағынасыздыққа бағынған.      

 

Сен сағымды сындырған — салтанат

Құл еткен менмендігімді.

Итшілеп барам арқалап

Иесіздігімнен қорынып сөнген күнімді.

 

Кел, кел жалғыздығымның жанарынан жыр оқы,

Тұнық түнінде тыныштығыңды тонар сан.

Айтпайтын саған сыр — осы.

Түннің көзіндегі тереңдігіңнен оралсаң,

Мен жоқ болам ол кезде...

***

Өнер атаулының түпкі бастауы махаббат болған соң ба, осы тақырыпқа қайта ораламын. Бірақ бұл сүюдің емес, сүймеудің әлегі секілді.

 

Жапырақ-ау, жапырақ, көшіп келген жат бақтан,

Мен сен үшін бас тартпаймын тақ, бақтан.

Қажет етсем «кереметті» дәл сендей,

Жасап алам батпақтан.

 

Сен ренжіме, мәңгі өлеңнің өрнегі,

Буырқанған алапат күш мендегі.

Тегі бөлек Тәңірекең болмаса,

Менсінбейді пендені.

 

Сыңар күлкі, сыңар бақыт, сыңар мұң,

Мен әу бастан жалғыздыққа құмармын.

Түптің-түбі тірі, өліден безініп,

Жалғыз мола жерленетін шығармын.

 

Ми қатпарын мың бір пері билейтін,

Мұны-дағы қай бір мықты күй дейсің.

Құдайсынып бес күн тірлік кешкен соң,

Боққа батқан құмырсқадай күйрейтін.

 

Бұл — сандырақ. Көңілімнің пырағы,

Шаршағанда сыңси салған бір әні.

Ал шынында қара қуыс кеудеме,

Бір жапырақ жетпейді де тұрады.

Жапырақ-ау, жапырақ...

 

***

Міне, әзірге бар айтпағым — осы. Яғни, түс аяқталды. Кешір, жылама, жаным...

6.ХІІ.1996 жыл.

«Ақмешіт» апталығы».

 

СОҢҒЫ ЖАҢАЛЫҚТАР

16.08.2018

Қарқаралы ауданы Қоянды жәрмеңкесінің 170 жылдығын атап өтті

16.08.2018

Ертеңгі ұрпақтың да еншісі бар

15.08.2018

Қазақстан 2019 жылы 5G интернетке қол жеткізеді

15.08.2018

Мемлекет басшысы Италия Республикасының Президентіне көңіл айту жеделхатын жолдады

15.08.2018

Бақытжан Сағынтаев денсаулық сақтау саласын дамыту мәселелері жөнінде кеңес өткізді

15.08.2018

БҚО: Шалқар көлінде 4 адамды құтқарылды

15.08.2018

«Хат қоржын»

15.08.2018

Елбасы Парламент Сенатының төрағасы Қасым-Жомарт Тоқаевты қабылдады

15.08.2018

Сақтандыру шарттарын 2019 жылдан бастап онлайн режимде жасауға болады

15.08.2018

Түріктер «Қазақфильмнің» туындыларын көрсетпек

15.08.2018

Алдағы тәулікте күн суытады

15.08.2018

Астананың апорты

15.08.2018

«Егеменнің» қолдауымен «Ұлы Дала рухы» фотокөрмесі өтті

15.08.2018

Адам Пжегодскийдің Жетісудағы көпқырлы қызметі

15.08.2018

Қыркүйек айынан бастап «Астана-Теміртау» күре жолы ақылы болады

15.08.2018

Дәметкен Сүлейменованың «Жаһанша Досмұхамедов һәм қазақ автономиясы» кітабы жарық көрді

15.08.2018

Жазықсыз атылған жампоз

15.08.2018

Астананың білім беру мекемелерінің 45 басшысы тәртіптік жазаға тартылды

15.08.2018

Қарулы күштерінің сержанты ер-азаматқа лайық батылдық жасады

15.08.2018

Атыраудағы «КасХим» жылына 27 млн полипропилен мен полиэтилен шығарады

ТАҒЫ ЖҮКТЕУ
КОЛУМНИСТЕР

Жылқыбай ЖАҒЫПАРҰЛЫ, «Егемен Қазақстан»

Ертеңгі ұрпақтың да еншісі бар

Қойнауы құт қазақ жері тәуел­сіз­дігі­міздің ширек ғасырдан асқан шежіресінде ел экономикасын тұралап қалу қасіретінен сақтап келеді. 

Қарашаш ТОҚСАНБАЙ, «Егемен Қазақстан»

Мәдениетке мән берсек...

Үйіміздің жанындағы азық-түлік сататын дүңгіршекке соңғы кезде сатушы құтаймай-ақ қойды, жиі-жиі ауысады. Бұрын тіпті мұнда сатушы қыздардың Павлодардан қатынап істейтінін естіп-біліп жүретінбіз. «Екі апта Астанада сауда жасасақ, екі апта бала-шағамыздың қасында болғанға мәзбіз. Ауылдан қалаға қатынап істеудің азабы мен машақаты мұндайды бастан өткізген адамға ғана мәлім. 

Сейфолла ШАЙЫНҒАЗЫ, «Егемен Қазақстан»

«Арбамен қоянға жетер» күн қайда?

1998 жылы Kodak фирмасында 170 мың адам жұмыс істеген екен және әлем бойынша саудаланған фотоқағаздың 85 проценті дәл осы фирманың үлесіне тиген. Небәрі бірнеше жылдың ішінде олардың бизнес-моделі жойылып, фирма банкрот болған. Бұл нені білдіреді?

Сұңғат ӘЛІПБАЙ, «Егемен Қазақстан»

Аграрлық саладағы болашақ мамандықтар

Сарапшылардың болжамдарына қарағанда, әлемдік аграрлық салада 15-20 жылдың ішінде революциялық өз­герістер жүзеге асырылады. Жаңа тех­нологиялардың шапшаң қарқынмен дамуы, ғарыш кеңістігін игеруге көптеген елдердің құлшыныс танытуы, гендік инженерия ықпалының күшеюі, азық-түлікке сұраныстың артуы, бос жатқан жерлердің азаюы секілді факторлар әлем бойынша жаңа технологиялармен қаруланған жаңа тұрпатты ауыл ша­руашылығын қалыптастырады. Сөйтіп ауыл шаруашылығы өзгерістерге барынша баяу бейімделетін ең консервативті сала деген бұрынғы түсініктің көбесі сөгіледі.

Әлисұлтан ҚҰЛАНБАЙ, «Егемен Қазақстан»

Бесінші саммит және Каспий «бестігі»

Кеше Ақтау қаласында Каспий маңы мем­лекеттері басшыларының Бесінші саммиті өтті. Аса маңызды халықаралық жиынға Қазақ­станның, Ресейдің, Әзербайжанның, Иранның және Түрікменстанның президенттері қатыс­ты. Тараптар Каспий теңізінің құқықтық мәрте­бесі, теңізде экономика, көлік-транзит, эколо­гия, қауіпсіздік және басқа да салалар бойын­ша ынтымақтастық орнату мәселелерін талқылады. 

ҰҚСАС ЖАҢАЛЫҚТАР

Тағы да оқу

Пікірлер(0)

Пікір қосу